Pokazywanie postów oznaczonych etykietą duchy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą duchy. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 9 września 2024

Nawiedzona Polska

Kto z nas – maniaków urban fantasy – nie lubi prawdziwych historii o duchach i nawiedzonych miejscach? Umówimy się – to jedne z bardziej popularnych opowieści, bać się i straszyć lubimy od zawsze, już za dzieciaka wszyscy (no prawie) urozmaicaliśmy sobie wolny czas w ten sposób. Pracowałam kiedyś zresztą na zamku (faktycznie nawiedzonym, jeśli ktoś w to wierzy) i historia „duszna” była chyba najbardziej popularna wśród zwiedzających. Przewodnicy mieli jej trochę dość. Kochamy się bać i nic dziwnego, że powstają książki o miejscach nawiedzonych – mają wzięcie! Jakiś czas temu w łapki wpadł mi Duchowy przewodnik po Polsce Martyny Skibińskiej i po prostu nie mogłam go nie kupić!

101 wycieczek z dreszczykiem jest podzielonych województwami i już z samej objętości rozdziałów można wyciągnąć wniosek, że duchy zdecydowanie lubią jedne lokalizacje bardziej od drugich. Nie chodzi tu raptem o zagęszczenie zamków w konkretnej okolicy, bo autorka uwzględnia wszelakie nawiedzone miejscówki – lasy, źródełka, jeziora czy chociażby sztetle. To ostatnie zresztą wiąże się z moim jedynym zastrzeżeniem do książki: czasem pojawiają się w niej pozycje, które z nawiedzeniami mają niewiele wspólnego, choć ich historia rzeczywiście przyprawia o gęsią skórkę – jak choćby Wilczy Szaniec. Dużo można o nim powiedzieć, ale akurat nie to, że tam straszy. Wystarczająca jednak liczba miejsc rzeczywiście jest związana z legendami i podaniami (tak, „mój” zamek też tam jest), by zapomnieć o tych, które znaleźć się tutaj nie powinny.

Pozycja skierowana została skierowana teoretycznie do dzieci, więc i jej język dostosowano do młodszego odbiorcy i muszę przyznać, że zrobiono to po mistrzowsku. Nawet taki stary zgred jak ja pochłania kolejne rozdziały z zapartym tchem i chichocze radośnie przy cudownych metaforach i porównaniach. Co więcej, książka zawiera ilustracje i są one absolutnie fantastyczne – kolaże Dominiki Czerniak-Chojnackiej to prawdziwe arcydzieło i jestem przekonana, że niejeden rodzic wpatruje się w nie w upojeniu, gdy dzieciatko zaśmiewa się po raz kolejny z jakiegoś opisu.

Jak na przewodnik przystało, do każdej wymienionej w nim atrakcji dodano podstawowe informacje teleadresowe, łatwo więc rzeczywiście z tego skorzystać i zaplanować sobie taką straszną wycieczkę. Bo przecież chcemy zobaczyć te wszystkie nawiedzone miejsca i trochę się pobać, prawda? A Duchowy przewodnik po Polsce zdecydowanie nam w tym pomoże!

Martyna Skibińska, Duchowy przewodnik po Polsce. 101 wycieczek z dreszczykiem, il. Dominika Czerniak-Chojnacka, wyd. Dwie Siostry, Warszawa 2024.

niedziela, 25 kwietnia 2021

Piraci, spiski i gimnazjum w tle

Danny Moon ma wszystko, czego chcieć mógłby niejeden nastolatek – bogatych rodziców, względną swobodę, nie musi chodzić do szkoły, a opiekują się nim guwernantki. Niestety, Danny biednych istot wyjątkowo nie lubi, jako że krępują jego swobodę, stara się więc jak najszybciej ich pozbyć, ewidentnie nie znając tej jakże prawdziwej maksymy, że lepsze zło znane niż nieznane. Niestety, metody działania chłopaka są wyjątkowo kontrowersyjne (na tym etapie to po prostu wredny antypatyczny szczeniak bez grama empatii), więc rodzice w pewnym momencie mówią dość – rychło w czas. Karą dla Danny’ego ma być wyjazd do Polski, do rodziny mamy, gdzie ma przez pół roku chodzić do normalnej szkoły i przebywać z kuzynostwem. Pewnie sam „wyjazd do Polski” dla połowy z nas byłby już karą straszliwą, jednak Danny cieszy się z tego jak świnka w deszcz, a najbardziej nie może się już doczekać – uwaga! – publicznego gimnazjum. Biedne dziecko. Oczywiście, że się boleśnie rozczaruje, jednak już wkrótce na jego stryszku pojawi się tajemniczy gość… Ten dziwnie często macha szabelką, woła za butelką rumu i jest straszliwie zdziwiony tym, że Danny go w ogóle widzi. Tak, tak, Czarnobrody to duch, a duchów przecież się widzieć nie powinno!

Wyjątkowa zdolność Danny’ego daje mu szansę na zasmakowanie zemsty w szkole, a także na zgłębianie tajemnic życia po życiu. Co więcej, okazuje się, że jego kuzynka Aneta też posiada ten talent. Wspólniczka już wkrótce będzie bardzo potrzebna, bo Czarnobrody zostaje uwięziony przez tajemniczego człowieka w Lustrze i należy go stamtąd wydostać… Zadanie to, choć na pozór niemożliwe, okazuje się absolutnie wykonalne, jednak przy okazji Danny i Aneta wpadają na trop wielkiego spisku mającego nie tylko zaszkodzić światowi duchów, ale i temu materialnemu… Co zatem należy zrobić? Oczywiście wszystko, by to powstrzymać! Oznacza to m.in. zbratanie się z niejaką Milady (skojarzenia z Ludwikiem XVI jak najbardziej słuszne) oraz szybkie zapoznanie się z bronią palną, a to dopiero początek…

Motyw zblazowanego nastolatka mającego konszachty ze światem nadnaturalnym już niejeden raz został wykorzystany, a najlepszym tego przykładem jest Artemis Fowl (absolutnie nie film, a kysz, apage!). Można to zatem bardzo ładnie rozpisać, sprawiając, że jak normalnie życzylibyśmy smarkaczowi złamania nogi i siedzenia w domu nie tylko w lockdownie, tak książkowy bohater sprawia, że chichoczemy jak pijane hieny, kibicując niemal każdemu posunięciu. Jednak przyznam szczerze, że pierwsze strony Bandy niematerialnych szaleńców nie napawały mnie optymizmem – Danny jest wyjątkowo antypatyczny, a wspominane już przeze mnie rozliczne sposoby na pozbycie się guwernantek sprawiły, iż miałam ochotę zrzucić go ze schodów. Jednak bohater rozwija się w niezłym kierunku, nie tracąc wprawdzie swojego zadufania w sobie i poczucia wyjątkowości (poniekąd w niektórych sytuacjach słusznego), ale jednocześnie stając się choć trochę wrażliwym na inne osoby.

Ciekawą postacią jest Aneta, w przeciwieństwie do swojej siostry (zajechało mi tutaj trochę stosunkiem Łucji do Zuzanny w Ostatniej bitwie) nie będąca standardową nastolatką. Owszem, martwi się nieraz o stan ubrania czy późną godzinę, ale robi to nie dlatego, że „jest dziewczyną”, ale ze względu na spokój swoich rodziców – co zresztą nie przeszkadza jej robić ich w konia – kiedy to niezbędne, rzecz jasna! Nie ustępuje chłopakom pod żadnym względem i bardzo podoba mi się sposób, w jaki ją wykreowany. To nie jest dziewczyna udająca chłopaka, to jest dziewczyna będąca dziewczyną, równorzędna każdemu! Zdecydowanie życzyłabym sobie więcej takich nastolatek w literaturze, choć czasy się zmieniają i sporo ich ostatnio przybyło – bardzo dobrze!

Książka przeznaczona jest ewidentnie dla nastolatków, więc nie zraźcie się niektórymi motywami oraz infantylnym podejściem do co poniektórych spraw oraz banalnymi rozwiązaniami niektórych wątków. Z pozycji czytelnika dorosłego, nawet w pełni świadomego reguł literatury młodzieżowej, przy pewnych rozdziałach miałam ochotę walić głową w biurko, ale jestem przekonana, iż młodsi nieco odbiorcy książki będą nimi zachwyceni. W pewnych momentach zresztą wyraźnie widać wpływy dzieł zwanych przeze mnie w skrócie „zabili go i uciekł”, a przecież nie bez powodu James Bond został najbardziej znanym bohaterem na świecie – to po prostu znakomicie wchodzi! Bawiłam się zatem przy Bandzie niematerialnych szaleńców naprawdę nieźle, to jest kiedy już przeszłam do porządku dziennego nad niektórymi wątkami. Nie wiecie, co kupić młodszemu rodzeństwu/kuzynostwu/dziecku na dowolną okazję? Zdecydowanie polecam!

Maria Krasowska, Banda niematerialnych szaleńców, wyd. SQN, Kraków 2018.

piątek, 7 sierpnia 2020

Prawdziwe historie o duchach


Uwielbiam historie o duchach, im bardziej niesamowite, tym lepsze! Ci z Was, którzy mieli okazję bywać na moich rozmaitych prelekcjach np. na Falkonie, doskonale wiedzą, ile tego można znaleźć i jakie zróżnicowane tak naprawdę są i same „duszne” historie, jak i miejsca nawiedzeń. Robiłam też prelekcję o polskich duchach, bo i w naszym kraju sporo takich różnych opowieści znaleźć można – i to nie tylko o tych białych damach, co to smętnie straszą na zamkowych murach (jest i żółta dama, jakby się ktoś pytał). Sądząc po frekwencji, nie jestem w tym zainteresowaniu osamotniona, a kiedy w księgarni spojrzy się na półkę z książkami, nazwijmy to, paranormalnymi, widać, że imię nasze Legion. Co innego jednak czytać o kosmitach i o ich wkładzie w budowę piramid (Elon, ogarnij się chłopie!), a co innego zapoznać się z naszymi rodzimymi miejscami, w których straszy. I to takimi „codziennymi”…

Zajął się nimi Michał Stonawski, znany miłośnikom tematu m.in. z pracy nad Mapą Cieni. Jest zapalonym badaczem zjawisk paranormalnych, ma otwarty umysł, nie upiera się przy racjonalnym czy irracjonalnym wyjaśnieniu danej sprawy, a to chyba najważniejsze. W swojej najnowszej pozycji, Paranormalne. Prawdziwe historie nawiedzeń, zabiera czytelnika na niesamowitą podróż po Polsce, właśnie tej Polsce „szarego człowieka”, nie do zamków czy kościołów.


We wstępie autor zapowiada, że nie będzie na siłę próbował udowodnić, że duchy istnieją, wyszukując najdziwniejsze argumenty i przeinaczając słowa świadków nienaturalnych wydarzeń. Chce opowiedzieć historię, a decyzja, co z nią zrobić, należy do nas. Dostajemy fakty, dostajemy wypowiedzi mieszkańców nawiedzonych miejsc, również te niezbyt miłe i przyjazne, czasem opinie zaprzyjaźnionych egzorcystów i badaczy zjawisk nadnaturalnych… Opisywane sprawy są dosyć medialne, Stonawski nierzadko przywołuje materiały pojawiające się w ogólnopolskich magazynach informacyjnych czy na popularnych portalach, ale nie poprzestaje na tych mniej lub bardziej udanych reportażach, przeprowadza swoje własne śledztwo.

Opisane przypadki obejmują m.in. poltergeista z Turzy Wielkiej, nawiedzone warszawskie kamienice przy ulicach Wilczej i Nowogrodzkiej, szpital w Otwocku, tarnowskie i ursynowskie bloki, komisariat w Konstancinie i budynek przy ulicy Kosocickiej w Krakowie. Interesujący się tematem czytelnicy już na pewno rozpoznali nazwy kilku miejscowości. To dla mnie największa wada tej pozycji – niewiele tam naprawdę nowego, to nawiedzenia znane każdemu miłośnikowi tematu. Dobrze czyta się jednak relacje kogoś, kto był tam naprawdę, a nie tylko naoglądał się filmików w internecie, gdzie – jak wiemy – nie zawsze pojawiają się rzeczy tylko i wyłącznie prawdziwe.

Interesujący jest podział poruszanych tematów. Nawiedzenia nie są sklasyfikowane poprzez ich typ tudzież rodzaj ducha, autor zastosował metodę historyczną – połączył w rozdziałach opowieści podobne do siebie czasowo lub tematycznie. Umożliwia to wysnucie historyczno-filozoficznych dywagacji, które nierzadko prowadzą do dosyć przykrych konkluzji. Przykrych nie tylko dla osób, których przeżycia sprawiły, że i po śmierci znajdują się tam, gdzie spotkała je krzywda, ale także dla nas ogółem, jako przedstawicieli ludzkości. Prowokuje to do chwili zadumy czy zastanowienia się…

Paranormalne. Prawdziwe historie nawiedzeń to nie jest mrożąca krew w żyłach książka o duchach, dostarczająca tego, co większość horrorów – nierzadko podlanych litrami juchy, które świetnie i bezrefleksyjnie ogląda się w domowym zaciszu, z michą popcornu na kolanach. To pozycja nieco bardziej kameralna, wymagająca od czytelnika emocjonalnego uczestnictwa w rozgrywającej się przed jego oczami historii. Jeśli lubicie takie właśnie opowieści o duchach, może to właśnie książka dla Was?

Michał Stonawski, Paranormalne. Prawdziwe historie nawiedzeń, wyd. Znak-Horyzont, Kraków 2020.

piątek, 28 października 2016

Falkon nadciąga! A poza tym stóweczka!

Nie wiem, czy się orientujecie, ale niniejszym klepię właśnie setny post na tym blogu. Wiem, nie wydaje się to jakoś specjalnie dużo, ale dla mnie, osoby z wybitnie słomianym zapałem, to sporo. Przepraszam wprawdzie za przerwy, ale czasami nie jestem w stanie przeskoczyć rozpaczliwego braku czasu…

I kurczę, tak jakoś wyszło, że setny wpis jest jednocześnie tym, w którym przeczytacie o moich zapowiedziach falkonowych. To jest absolutnie uroczy przypadek, zważywszy na to, że będzie dotyczył jednej z tych rzeczy, które lubię w życiu robić i za radą Laski, je po prostu robię. W tym roku wprawdzie tych falkonowych prelekcji będzie jakby mniej (żeby nie było – zgłosiłam chyba osiem czy dziesięć), ale może w takim razie uda mi się pochodzić na inne prelki czy po prostu pokonwentować…? :)

Nawiedzona Polska
piątek, g. 17:00, sala konferencyjna B2

Mówiliśmy już o wielu nawiedzonych miejscach na całym świecie, mimochodem jakby wspominając i o naszym pięknym kraju, ale przecież nawiedzonych zakątków u nas dostatek. Opowiemy sobie o rozmaitych legendach, też miejskich, odkryjemy kilka niezwykłych zakamarków, o których jeszcze nie słyszeliśmy… Będzie strasznie ciekawie!

Peter Cushing w swoich najlepszych wcieleniach
sobota, g. 16:00, sala Geek Zone 1

Peter Cushing – Van Helsing, baron Von Frankenstein, gubernator Tarkin, zapomniany dowódca nazistowskiej superjednostki… Trudno wymienić wszystkie wcielenia tego znakomitego aktora! Spróbujemy sobie jednak powiedzieć o tych najważniejszych i przy okazji obejrzeć odrobinę klasyki wytwórni Hammer.

Skąd oni biorą te niesamowite pomysły, czyli pochodzenie wybranych motywów w serialu Supernatural
sobota, g. 18:00, sala konferencyjna B2

Tak, będziemy mówili tylko o niektórych motywach, bo gdyby przyszło nam omawiać każdy, spędzilibyśmy na konwencie co najmniej miesiąc. Biblia, legendy, apokryfy, mitologie – Cathia zaprasza na ekspresowy przegląd co ciekawszych twórczych adaptacji Kripkego, Gamble, Carvera i Spółki.

Battlestar kiedyś i dziś
niedziela, g. 10:00, sala Geek Zone 1

Radosna przygodówka z lat 70. przeszła transformację w dosyć mroczny serial, traktujący o bardzo wielu nader ziemskich sprawach. Jakie były korzenie tej produkcji, dlaczego bogowie Kobolu występowali w liczbie mnogiej i o co chodzi z tymi Posłańcami? Spróbujemy zaspokoić Waszą ciekawość.

Nostalgia, czyli jak popkultura gra na naszych wspomnieniach z lat minionych – PANEL
niedziela, g. 11:00, antresola


To co, zobaczę się z kimś? :)


Co: Falkon 2016
Kiedy: 4-6 listopada
Gdzie: Lublin

A w bonusie kilka zdjęć z poprzednich Falkonów :)


Jeśli zawiedzie technika, trzeba się jakoś ratować.
Czyli dlaczego mam ze sobą zawsze własnego laptopa.
Falkon 2011

O pechu na Dziwnym Zachodzie. Z drugiej strony mieliśmy flagę Unii, jesteśmy bardzo tolerancyjni :)
Falkon 2012


Moje najukochańsze zdjęcie z prelekcji. I to jeszcze urodzinowe :)
Falkon 2013
Fota: Gavran


A to była niezapomniana prelekcja o mitologii judeochrześcijańskiej w ubiegłym roku, kiedy Niebiosa jasno dawały do zrozumienia, co o niej właściwie sądzą.
Falkon 2015
Fota: Chomik

wtorek, 4 listopada 2014

Supernaturalowo i cathiowo na Falkonie

Jak może wiecie, w piątek zaczyna się czterodniowy konwent lubelski - Falkon. Jeżdżę na niego od lat, zazwyczaj z prelekcjami w tematyce dosyć różnej, choć nie da się ukryć - znakomita ich większość dotyczy Supernaturala.

Jeśli się tam wybieracie, a macie ochotę mnie posłuchać, poniżej zamieszczam rozpiskę. Wszystkie prelekcje odbywają się w bloku Prelekcje 4, w namiocie nr 1 przy Hali C (nie, nie pytajcie mnie, jak to będzie wyglądało).

Sobota, 11:00 Aktorzy Jossa Whedona 
Jeśli ogląda się którekolwiek dzieło, do którego rękę przykładał Joss Whedon, jest dosyć spora szansa na to, że trafi się na niejedną znajomą twarz w obsadzie. Kto, gdzie i ile razy? Na to pytanie odpowiemy sobie na tej prelekcji. 

Sobota, 14:00 Kobiety w twórczości Jossa Whedona (wraz z Anetą Jadowską) 
Buffy, Willow, Echo, Inarra, Fred, Black Widow i wiele wiele innych... Joss Whedon słynie z tworzenia silnych i nietypowych bohaterek, które nie tylko nie szlochają rozpaczliwie w kąciku, ale i kopią tyłek, komu trzeba. Aneta i Cathia zapraszają na krótki przegląd najciekawszych bohaterek autora niezapomnianego „Firefly’a”. 

Niedziela, 10:00 „Carry on, my wayward son", czyli dźwiękowy konkurs supernaturalowy 
Powiedzmy sobie szczerze - pewną osobę niezmiennie wkraczającą na scenę z hasłem "Hello boys" można zidentyfikować bez najmniejszego problemu. Zwłaszcza po akcencie. Ale czy rozpoznacie po głosie innych bohaterów serialu? Czy jesteście w stanie dokończyć niektóre kwestie? Czy wiecie, w którym sezonie pojawił się dany utwór? Jeśli tak, ten konkurs jest właśnie dla Was :) Cathia zaprasza. 

Niedziela, 13:00 Schematy w serialu Supernatural 
Dlaczego demony powstają w taki a nie inny sposób, blizny Sama i Deana cudownie znikają niezależnie od anielskich interwencji, a Lucyfer usiłuje namówić Castiela na współpracę? No cóż, nie da się już stworzyć scenariusza bez popadania w pewne schematy... O tych najbardziej oczywistych, najbardziej zabawnych i najciekawszych opowiemy sobie właśnie na tej prelekcji. 

Niedziela, 19:00 Kill'em all, czyli jak pozbyć się nadnaturalnych przeciwników! 
Każdy wie, że jeśli wampira wystawi się na światło dzienne, załatwi to nasz problem z krwiopijcą raz na zawsze! Czy jednak na pewno? Niekoniecznie, jeśli żyjesz w świecie serialu Supernatural. Przyjdźcie na prelekcję Cathii i posłuchajcie, jak stać się łowcą w weekend. Nie gwarantujemy przeżycia. 

Niedziela, 21:00 Duszny świat czyli poopowiadajmy o duchach! 
Duchy spotkać można niemal w każdych okolicznościach przyrody, pod każdą szerokością geograficzną. Straszą gromadnie, straszą indywidualnie, straszą starannie wyselekcjonowane ofiary, straszą wszystkich, jak popadnie, mszczą się albo po prostu ostrzegają. Cathia zaprasza na przegląd tych najpopularniejszych, najciekawszych lub po prostu najbardziej dziwacznych historii. 

Poniedziałek, 11:00 Alternatywna historia świata według Clive’a Cusslera
Podniósł Titanica, odnalazł skarb Dżyngis Chana, a świat ocalił już tyle razy, że stracił rachubę. Poznajcie Dirka Pitta, bohatera serii powieści Clive’a Cusslera, któremu w alternatywnej rzeczywistości zawdzięczamy nie tylko ocalenie przed zagładą nuklearną, ale i przetrwanie jako gatunek!


W bonusie dorzucam zdjęcie z zeszłorocznej prelekcji. Zestawienie koszulki, cytatu i mojej miny mówi samo za siebie.